Maisuak dioena
Saiko Shihan Toshio Tamanok esaldi bakar batean azaltzen du, eskolaren teknikei buruzko liburuan: seiken eskuak Okinawako budo tradizionala adierazten du, eta gerezi-loreak bakea eta adeitasuna sinbolizatzen ditu. Haien ondoan, eskolaren izena karaktere txinatarretan idatzita: 尚礼館, Shorei-Kan.
Shorei-Kan Europeren nortasun-eskuliburuak honela laburtzen du: eskuak budoa irudikatzen du; gerezi-loreak, bakea eta adeitasuna. Elkarrekin, bere buruari eusten dakien indarra.
Gerezi-lorea
Bost petalo trinko, gainerako guztia inguratzen dutenak. Loreak bakea eta adeitasuna irudikatzen ditu, eskolari izena ematen dion Reia. Ez da apaingarri bat: teknika bildu eta hari eusten diona da. Kanpoaldean dago, Shorei-Kaneko praktikatzaile batengan ikusten den lehen gauza delako, eta beti ikusi beharko litzatekeena.
Saiko Shihan Tamanok gogorarazten du Okinawan, bakea nagusi izan arren, budoaren praktikatzaileak erne jarraitzen duela. O’Sensei Toguchik aipatzen duen bakea ez da borondate oneko adierazpen hutsa: prest dagoenarena da, eta harmonia aukeratzen duenarena.
Esku itxia
Erdian, lorean hutsean ebakita, esku itxi bat: seikena, Okinawako arteari dagokion esku-forma. Budoa irudikatzen du: teknika, urteetako ahalegina, serio entrenatzen duenaren erabakitasuna.
Ez da mehatxu-keinu bat. Lorearen barruan atseden hartzen duen esku itxia da. O’Sensei Toguchik beste irudi batekin azaltzen zuen, zorroan dagoen ezpatarenarekin:
«Un espíritu entrenado es como una espada en su funda.» («Entrenatutako espiritua zorroan dagoen ezpata bezalakoa da.») — O’Sensei Seikichi Toguchi, El Zen y el camino del guerrero
Gaitasuna badago, eta horregatik bertatik gordetzen da. Loretik kanpo, eskua indarra besterik ez litzateke. Haren barruan, budo bihurtzen da.
Izena kanjitan: 尚礼館
- 尚 (sho): estimatzea, oso aintzat hartzea.
- 礼 (rei): adeitasuna, agurra, errespetua.
- 館 (kan): etxea, eskola.
Adeitasuna estimu handian duen eskola. Klase bakoitza hasi eta amaitzeko erabiltzen den 礼 bera da.
Izenaren jatorria
Saiko Shihan Tamanok kontatzen duenez, XVI. mendearen erdialdean, Txinako enperadorea hain harrituta geratu zen Ryukyuko biztanleen atseginaz, ezen Ryukyuko erregeari plaka bat bidali baitzion «Shurei no Kuni» idazkunarekin: hezikera oneko herrialdea. Hura zintzilikatzeko, ate bat eraiki zen Shuriko gazteluaren sarreran, Shurei no Mon, gaur egun ere Nahan bisita daitekeena.
O’Sensei Toguchik nahi izan zuen bere eskolak ideia bera izenean eraman zezan.
«Il maestro Seikichi Toguchi ha chiamato la sua scuola Shorei-Kan ossia scuola del rispetto e delle buone maniere. Con tale nome egli ha voluto mettere in evidenza l’essenza del Karate di Okinawa.» («Seikichi Toguchi maisuak Shorei-Kan deitu zion bere eskolari, hau da, errespetuaren eta ohitura onen eskola. Izen horrekin Okinawako artearen funtsa nabarmendu nahi izan zuen.») — Saiko Shihan Toshio Tamano, Karate. Le tecniche segrete di combattimento
Noiz aldatu
Saiko Shihan Tamanok artearen izena Okinawa Budo Kaisai bihurtu zuenean, galdetu zioten ea enblema, uniformea edo bandera ere aldatuko zituen. Erantzun laburra eman zuen: une hartan izena bakarrik aldatu nahi zuen. Enblemak betikoa izaten jarraitzen du.
Bularrean eramatea
Enblema uniformearen ezkerraldean brodatzen da. Hura eramatea ez da merezimendu bat: konpromiso bat da. Janzten duenari, eta begiratzen dionari, gogorarazten die Shorei-Kanen ikasten den teknika babesteko dagoela eta beti adeitasunaren zerbitzura dagoela.